مرکز نجوم و آسمان‌نما آستان مقدس حضرت عبدالعظیم (ع)

این عکس ماه آوریل گذشته در یکی از شب‌های زمستانی کشور شیلی، و هنگامی که پرتوی بی‌اندازه‌ نیرومند هواتاب آسمان را رنگین کرده بود گرفته شده. افزون بر هواتاب، ستارگان، خوشه‌ها و سحابی‌های بخش جنوبی کهکشان راه شیری به همراه ابرهای کوچک و بزرگ ماژلان نیز این چشم‌انداز گسترده‌ی آسمان را انباشته‌اند.

 

پرتوهای هواتاب در همان فرازای شفق‌ها و به دلیل فرآیند شیمی‌تابناکی (کمیلومینسانس) که فرآیند تولید نور در یک برانگیختگی شیمیایی است پدید می‌آیند ولی برخلاف شفق‌های قطبی که تنها در عرض‌های جغرافیایی بالا دیده می‌شوند، هواتاب در سرتاسر سیاره‌ی زمین می‌تواند دیده شود و با دوربین‌های دیجیتال حسمند ثبت گردد.

 

هواتاب بیشتر به رنگ سبز دیده می‌شود ولی در اینجا هواتاب سرخ‌فام نیز در آسمان دیده می‌شود که هر دوی آنها به طور عمده از اتم‌های اکسیژن جو در چگالی‌های بی‌اندازه کم سرچشمه می‌گیرند و در چند سال گذشته در بیشتر شب‌های نیمکره‌ی جنوبی دیده شده‌اند.

 

سیاره‌های بهرام (مریخ)، کیوان (زحل) و ستاره‌ی درخشان کژدم‌دل (آنتارس، قلب عقرب) در صورت فلکی کژدم با هم یک سه گوش آسمانی در سمت چپ ساخته‌اند.

 

جاده‌ی درون چشم‌انداز به سوی تپه‌ی بلند ۲۵۰۰ متری سرو پارانال و تلسکوپ‌های بسیار بزرگ رصدخانه‌ی جنوبی اروپا می‌رود.

_منبع:pars sky